رژه و پرچمداری المپیک از کجا شروع شد؟

اخبار و مقالات

رژه و پرچمداری المپیک از کجا شروع شد؟

مسابقات المپیک یکی از مهیج‌ترین وقایع ورزشی است که مراسم‌های جذابی نیز دارد. یکی از مراسم‌های خاص المپیک رژه‌ی کاروان‌های ورزشی همراه با پرچمداران هر کشور است که در این مطلب به آن می‌پردازیم.

رژه و پرچمداری المپیک از کجا شروع شد؟

 

همانطور که می‌دانید بازی‌های المپیک با رژه‌ی ورزشکاران کشورهای شرکت‌کننده شروع می‌شود. اما شاید برایتان سوال شده باشد که دلیل این رژه چیست؟ اصلا این رژه از کی و کجا آغاز شد؟ در این مطلب قصد داریم به 113 سال پیش و اولین رژه المپیک برگردیم. همچنین در این میان به حضور پرچمداران در این رژه هم می‌پردازیم.

به طور کلی آنچه در این نوشته آمده عبارت است از:

 

  • تاریخچه‌ای از اولین رژه المپیک

  • تاثیر رژه بر اتحاد ملل

  • مختصری درباره رژه افتتحایه و اختتمایه

  • پرچمدار بودن در المپیک

  • پرچمدار ایران در المپیک توکیو

 

 

اولین رژه رسمی المپیک

 

با توجه به مستندات و آنچه در کتاب‌های تاریخ المپیک ذکر شده است در سال‌های 1986 1904 رژه‌ای وجود نداشته است زیرا مراسم افتتاحیه‌ای هم نبوده. اولین رژه ورزشکارن المپیک مربوط به مراسم افتتاحیه المپیک 1908 لندن در استادیوم وایت سیدنی است. در این مراسم ورزشکاران در دسته‌های 4 نفره پشت سر فردی که حامل اسم کشور بود و شخص پرچمدار حرکت می‌کردند.

 

در واقع پس از چهارمین دوره المپیک، رژه به بخش جدانشدنی المپیک تبدیل شد و با گذشت هر دوره نظم و سازمان بیشتری پیدا کرد. در مراسم رژه غالبا ورزشکاران با لباس‌هایی یکدست که نشان‌دهنده کشور شرکت‌کننده باشد، حاضر می‌شوند.

 

جنبش رژه و تاثیر آن بر اتحاد

 

مورد توجه قرار گرفتن رژه‌ی المپیک در عرصه‌ی جهانی، سبب تاثیر آن بر اتحاد، تغییر جهان و رشد المپیک در طول زمان شده است. این جنبش لحظات به یاد ماندنی را در حوزه ورزش آفریده است. از جمله این لحظات می‌توان به رژه آلمان شرقی و غربی با پرچم مشترک در سال‌های 1956 تا 1964 اشاره کرد. علاوه بر این کره جنوبی و شمالی نیز در بازی‌های 2000 سیدنی، 2004 آتن و بازی‌های زمستانی 2018 پیونگ چانگ با پرچم مشترک رژه رفته‌اند.

اولین رژه المپیک

جنبش رژه موجب اتفاقات دیگری نیز شده است. برای مثال معمولا ورزشکاران پس از پرچمدار وارد می‌شوند، اما در مواردی استثنا هم رخ می‌دهد. یکی از این استثنائات ورود پناهندگان در المپیک ریو پس از پرچم المپیک می‌باشد.

 

از رژه افتتاحیه تا اختتامیه

 

سال 1956 بازی‌های ملبورن درگیر وقایع سیاسی پرتنشی در تمام جهان بود. در چنین شرایطی نوجوانی اهل چین به نام "جان وینگ" پیشنهاد رژه تمامی ورزشکاران کنار هم در مراسم اختتامیه را مطرح کرد و در نامه‌ای به رئیس کمیته برگزاری بازی‌ها خواستار عملی کردن این خواسته شد. این پسر چینی در نامه‌اش چنین ذکر کرد که همه ورزشکاران کنار هم باشند و بیش از دو هم تیمی کنار یکدیگر قرار نگیرند؛ چون این نشان دهنده یک ملت واحد است و جنگ و سیاست فراموش می‌گردد.

رژه المپیک

رئیس کمیته برگزاری بازی‌ها درخواست وینگ را قبول کرد و در 8 دسامبر 1956 ورزشکاران در یک صف متحد و با شادی کنار یکدیگر رژه رفتند. این رژه نظم خاصی نداشت ولی با این حال تماشاگران نیز از دیدن این اتحاد به وجد آمدند، اینگونه مراسمی دیگر به المپیک اضافه شد.

 

پرچمدار بودن در المپیک

 

حضور در بازی‌های المپیک، یکی از لحظات مهم و پرافتخار هر ورزشکار به حساب می‌آید. در این میان از افرادی منتخب خواسته می‌شود پرچم را برای کاروان ورزشی خود در مراسم رژه حمل کنند. پرچم‌دار یک کارروان مانند کاپیتان یک تیم است، هرچند پرچمدار نقشی اساسی‌تر ایفا می‌کند. پرچمدار در اصل حامل ارزش‌های ملی یک کشور است و در ذهن‌ها ماندگار می‌شود. به گفته‌ی ورزشکاران حمل کردن پرچم المپیک از افتخارات و لحظات جادویی آن‌ها به حساب می‌آید. هر کشور روند خصاص خودش را برای پرچمدار دارد؛ این روند هرچه که باشد با دقتی بالا صورت می‌گیرد.

 

پرچمدار ایران در  المپیک توکیو چه کسی انتخاب شده است؟

 

صمد نیکخواه بهرامی پرچمدار المپیک توکیو

پس بررسی‌های ستاد عالی بازی‌های المپیک و آسیا، صمد نیکخواه بهرامی مسئولیت پرچمداری المپیک توکیو را عهده دار شده است.

نیکخواه بهرامی؛ بازیکن بسکتبال ایران می‌باشد. این بازیکن زاده 21 اردیبهشت 1362 در تهران است. او بازیکنی باهوش و با قدرت مدیریت بالا می‌باشد. این بازیکن با توجه به استعداد و توانایی‌اش در بسکتبال، مدتی را در فرانسه بازی کرد.

اسامی پرچمداران ایران در ادوار مختلف المپیک

  • المپیک ۱۹۴۸ لندن: مصطفی بهارمست (نماینده انجمن ورزشی ارتش)

 

  • المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی: محمود نامجو (وزنه‌برداری)

 

  • المپیک ۱۹۵۶ ملبورن: محمود نامجو (وزنه‌برداری)

 

  • المپیک ۱۹۶۰ رم: جعفر سلماسی (وزنه‌برداری)

 

  • المپیک ۱۹۶۴ توکیو: نصرت‌الله شاهمیر (رئیس فدراسیون شنا)

 

  • المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی: ابوالفضل انوری (کشتی آزاد)

 

  • المپیک ۱۹۷۲ مونیخ: عبدالله موحد (کشتی آزاد)

 

  • المپیک ۱۹۷۶ مونترال: مسلم اسکندرفیلابی (کشتی آزاد)

 

  • المپیک ۱۹۸۸ سئول: حسن زاهدی (تکواندو)

 

  • المپیک ۱۹۹۲ بارسلونا: علیرضا سلیمانی (کشتی آزاد)

 

  • المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا: لیدا فریمان (تیراندازی)

 

  • المپیک ۲۰۰۰ سیدنی: امیررضا خادم (کشتی آزاد)

 

  • المپیک ۲۰۰۸ آتن: آرش میراسماعیلی (جودو)

 

  • المپیک ۲۰۰۸ پکن: هما حسینی (قایقرانی)

 

  • المپیک ۲۰۱۲ لندن: علی مظاهری (بوکس)

 

  • المپیک ۲۰۱۶ ریو: زهرا نعمتی (تیروکمان)

 

 

نظرات کاربران
شما هم می توانید در مورد این محصول نظر بدهید
افزودن نظر جدید